Yeni kira sözleşmesi tahliye taahhüdünü geçersiz kıldı

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, tahliye taahhüdünün ardından tarafların yeni bir kira sözleşmesi imzaladığı uyuşmazlıkta kira ilişkisinin yenilendiğini ve önceki taahhüdün hükümsüz kaldığını belirtti. 5 Mayıs 2026 tarihli karar, 18 Temmuz 2026 tarihli Resmî Gazete'de yayımlandı. Daire, yeni sözleşme değerlendirilmeden verilen tahliye kararını kanun yararına bozdu. Karar, Manavgat'ta bir iş yeri kiralamasından doğan ve kiracı şirketin eski tahliye taahhüdüne dayalı icra takibine itiraz ettiği dosyada verildi. Dosyada, kiraya verenin yeni sözleşmeyi kabul ettiği ve davanın konusuz kaldığını bildirdiği de tespit edildi.

Yeni sözleşme önceki taahhüdü hükümsüz bıraktı

Uyuşmazlık, taşınmazın 28 Eylül 2023 tarihinde boşaltılacağını içeren tahliye taahhüdüne dayanılarak başlatılan icra takibine kiracı şirketin itiraz etmesiyle yargıya taşındı. Manavgat 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, Adli Tıp Kurumunun imzanın şirket yetkilisine ait olduğuna ilişkin tespitini esas alarak itirazı kaldırdı ve tahliyeye hükmetti.

Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz başvurusunda ise taahhütten sonra 11 Eylül 2024 başlangıç tarihli, noter tasdikli yeni bir kira sözleşmesi imzalandığı belirtildi. Kiraya veren vekilinin de 22 Ekim 2024 tarihli dilekçeyle yeni sözleşmeyi kabul ettiği, tarafların uzlaştığını ve davanın konusuz kaldığını bildirdiği aktarıldı.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, yeni sözleşme ve kiraya verenin açık kabulü birlikte değerlendirildiğinde tarafların kira ilişkisini yenilediği sonucuna ulaştı. Bu nedenle eski tahliye taahhüdünün hükümsüz kaldığı gözetilmeden karar verilmesi hukuka aykırı bulundu.

Karar, sonraki her kira artışı, ek protokol veya süre uzatımının önceki taahhüdü kendiliğinden geçersiz kıldığı anlamına gelmiyor. İncelenen dosyada ayrı ve noter tasdikli yeni bir sözleşmenin bulunması ile kiraya verenin bu sözleşmeyi ve uzlaşmayı mahkemeye bildirmesi belirleyici oldu.

Tahliye taahhüdünün geçerlilik şartları

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 352'nci maddesine göre tahliye taahhüdünün yazılı olması, kiracı veya yetkili temsilcisi tarafından verilmesi, belirli bir tahliye tarihi içermesi ve kiralananın tesliminden sonra düzenlenmesi gerektiğini hatırlattı.

Kiracı şirketin baskı, tehdit ve hile iddiaları dosyada ileri sürülse de Yargıtayın bozma gerekçesi imzanın aidiyetinden değil, tarafların daha sonra kurduğu yeni kira ilişkisinden kaynaklandı. Boş tarihli belge, irade sakatlığı ve ispat yüküne ilişkin tartışmalar, Endeks24'ün boş tahliye taahhüdüne itiraz yolları haberinde ayrıntılandırılıyor.

Kanun yararına bozma mevcut sonucu değiştirmedi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin kararı, yerel mahkeme hükmü kesin nitelikte olduğu için Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363'üncü maddesi kapsamında sonuca etkili olmamak üzere verildi. Başka bir ifadeyle bozma, somut dosyada kesinleşmiş tahliye kararının sonucunu ortadan kaldırmadı; hukuka aykırılığı belirleyerek benzer uyuşmazlıklar için yol gösterici bir gerekçe oluşturdu.

Kararın pratik sonucu, tahliye taahhüdüne dayanmak isteyen kiraya verenlerin daha sonra imzalanan sözleşmenin önceki kira ilişkisini sürdürüp sürdürmediğini dikkatle değerlendirmesi gereği oldu. Kiracılar açısından da yeni belgenin yalnız kira bedelini değiştiren bir ek protokol mü, yoksa ilişkiyi yenileyen ayrı bir sözleşme mi olduğu somut uyuşmazlığın belirleyici unsurları arasında yer alacak.

Karar 18 Temmuz 2026 tarihli ve 33313 sayılı Resmî Gazete'de yayımlandı. Hukuki sonuç, her dosyanın sözleşme metni, tarihleri ve taraf beyanları birlikte değerlendirilerek belirlenir.